อ.อ. พราหมณ์ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 24 / 45

ท่านโกรธหรือไม่” 153 พระมหาสุวิทย์ วิชเชสโก ป.ธ.๙ “ความโกรธได้เกิดขึ้นกับเรา แต่เราก็หักห้ามได้ ดุจ ดังสายฝนที่ห้ามฝุ่นละอองได้ในทันที” พระราชาตรัสถามต่อไปว่า “ท่านทำอย่างไร จึงหักห้ามความโกรธได้ ราวก

ในบทสนทนาระหว่างพระราชากับพระโพธิสัตว์ พระโพธิสัตว์ได้สอนให้ทราบว่าความโกรธเป็นอารมณ์ของผู้ไร้ปัญญา และสามารถหักห้ามได้เสมือนสายฝนที่ห้ามฝุ่นละออง ซึ่งพระราชาได้เข้าใจและขอขมาต่อพระโพธิสัตว์และนางพราห

179 พระมหาสุวิทย์ วิชเชสโก ป.ธ.๙ ศีลกับปัญญาเป็นยอดในโลก (โสณทัณฑสูตร ๙/๑๗๔-๑๙๔ ความย่อ) สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าจาริกไปยังแคว้นอังคะ พร้อมด้วยภิกษุ สงฆ์หมู่ใหญ่ ทรงแวะพัก ณ เมืองจัมปา โดยประทับอย

ในช่วงที่พระผู้มีพระภาคเจ้าจาริกไปยังแคว้นอังคะ พระองค์ได้ประทับอยู่ที่เมืองจัมปา และได้สนทนากับพราหมณ์โสณทัณฑะเกี่ยวกับคุณสมบัติที่ทำให้ใครสามารถเรียกตนเองว่าเป็นพราหมณ์ได้ โดยพราหมณ์ได้กล่าวถึงคุณสม

180 ศีล....เป็นที่ตั้งแห่งความดีงาม เมื่อตรัสถามว่า ถ้าลดลงเสียอีก ๑ เหลือ ๓ จะลดอะไร โสณ ทัณฑพราหมณ์กราบทูลว่า ลดข้อที่เกี่ยวกับการท่องจำมนต์ เมื่อตรัสถามว่า ถ้าลดลงเสียอีก ๑ เหลือ ๒ จะลดอะไร โสณ ทัณ

เนื้อหานี้กล่าวถึงการสนทนาระหว่างพระผู้มีพระภาคเจ้าและโสณทัณฑพราหมณ์เกี่ยวกับคุณสมบัติของพราหมณ์ โสณทัณฑพราหมณ์อธิบายว่าศีลและปัญญามีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิด โดยไม่มีคุณสมบัติเหล่านี้ก็คือ ไม่สามาร

ธรรมะเพื่อประชll อบรมตน มุ่งสู่ทางสวรรค์ ៨៦ เส้นพระเกศาหงอกนั้นเสด็จลงจากปราสาท ประทับนั่งบน ราชบัลลังก์ แล้วตรัสสั่งให้เรียกอำมาตย์ประมาณ 40,000 คน มีเสนาบดีเป็นประมุข พราหมณ์ 50,000 มีปุโรหิตเป็นประ

ในเนื้อหานี้ กล่าวถึงการตัดสินใจของพระโพธิสัตว์ที่จะออกบรรพชาเมื่อทรงพบว่าตนเองแก่เฒ่า โดยมีความขัดแย้งจากบิดามารดาและประชาชนที่ห่วงใย แต่พระองค์มีความตั้งใจที่จะฝึกฝนตนเองเพื่อมุ่งสู่ทางสวรรค์ โดยยอม

ธรรมะเพื่อประช พระปิณโฑลภารทวาชเถระ (๒) ๑๔๓ ในขณะที่พระผู้มีพระภาคเจ้าเหาะจากไปนั้น ราชสีห์ก็มองตาม ไปด้วยความอาลัยอาวรณ์ ยิ่งเสด็จห่างออกไปไกลเท่าไร ความ อาลัยก็ยิ่งเกิดขึ้นเป็นทับทวีคูณ ในที่สุด เมื

ในขณะที่พระผู้มีพระภาคเจ้าเหาะจากไป ราชสีห์รู้สึกอาลัยอาวรณ์จนกระทั่งทำให้ตัวตาย แต่บุญที่ทำให้ไปเกิดในตระกูลผู้มีโภคะและมีโอกาสในการถวายทานได้ต่อเนื่อง การเกิดใหม่ในกรุงราชคฤห์ทำให้ท่านได้ศึกษาวิชาแล

Boประช ละตัณหาได้ไม่ต้องเกิดอีก ประสบการณ์ทางโลกมามาก มองไม่เห็นสาระแก่นสารของการ ใช้ชีวิตแบบชาวโลก จึงมีความเบื่อหน่ายในฆราวาสวิสัยได้ทูลลา พระเจ้าปเสนทิโกศลออกจากตำแหน่งปุโรหิต และออกบวช เป็นชฎิล ตั

บทความนี้เล่าถึงการบวชของพราหมณ์พาวรีที่ละตัณหาและออกมาเป็นชฎิล เพื่อค้นหาความหมายของชีวิตโดยการตั้งอาศรมและเรียนรู้จากพระพุทธองค์ โดยมีหลานชายผู้เคารพในลุงติดตามไปและอาจารย์ใหญ่ได้ส่งหลานไปถามปัญหากั

ธรรมะเพื่อประชll ละตัณหาได้ไม่ต้องเกิดอีก ๒๒๓ ทั้งหลายผู้ประมาทแล้ว ย่อมเดือดร้อนเพราะรูปเป็นเหตุ เพราะฉะนั้น ขอท่านจงเป็นผู้ไม่ประมาท ละความพอใจในรูปเสีย จะได้ไม่ต้องเกิดอีก” พราหมณ์ได้ทูลถามปัญหาข้อ

เนื้อหาเกี่ยวกับการสอนธรรมของพระพุทธเจ้าที่เน้นการละตัณหาเพื่อไม่ต้องเกิดใหม่อีก ผู้ฟังธรรมสามารถมีดวงตาเห็นธรรม และเข้าใจความไม่ประมาทในชีวิตที่ทำให้เกิดเดือดร้อน เพราะตัณหาความพอใจในรูป.

Bะ ประชา l ผู้ข้ามพ้นวัฏฏะ ๒๔๐ **ข้าพระพุทธเจ้ามีนามว่า ปุณณกะ มีความประสงค์ ใคร่จะถามปัญหาพระองค์ ผู้หาความหวาดหวั่นมิได้ พระองค์ ทรงมีพระพักตร์เบิกบานไม่เคร่งเครียด มีวรรณะผ่องใส มี พระปัญญากว้างขวา

เรื่องราวของปุณณกะที่ได้ทูลถามพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับเหตุผลที่หมู่มนุษย์บูชายัญสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เพื่อหวังในสิ่งที่ตนปรารถนา ซึ่งเป็นสาเหตุในการยึดติดในวัฏฏะ. พระบรมศาสดาตรัสว่า การบูชายัญนั้นไม่ช่วยให้ข้

ธรรมะเพื่อประช ผู้มีปัญญาย่อมไม่โศก ဓာတ်က ผู้มีปัญญา ย่อมรู้ว่าการมีชีวิตอยู่ร่วมกันของสรรพสัตว์ เป็นเพียงการเกี่ยวข้องกันเท่านั้น จึงไม่เข้าไปยึดมั่นถือมั่น เพราะธรรมดาของสัตวโลก ย่อมมีการพลัดพรากเป็

บทความนี้พูดถึงการที่ผู้มีปัญญามองเห็นการมีชีวิตอยู่ร่วมกันของสรรพสัตว์อย่างไม่ยึดมั่น จึงไม่มีความเศร้าโศกเมื่อเผชิญกับความตาย พระโพธิสัตว์ได้สอนให้ครอบครัวเตรียมใจให้รู้ถึงความตายอยู่เสมอ เพื่อไม่ให

ธรรมะ ประช ผู้มีปัญญาย่อมไม่โศก ๓๒๔ ให้มาช่วย พ่อได้วิ่งมาดู แต่ไม่รู้ว่าจะช่วยอย่างไร เพราะพิษงูได้ แผ่ซ่านเข้าไปในร่างกายอย่างรวดเร็ว พราหมณ์เห็นว่าลูกชาย คงไม่รอดแน่แล้ว จึงบอกให้ตั้งสติไว้ให้ดี พร

เนื้อหาพูดถึงการเจริญมรณานุสติของพระบรมโพธิสัตว์เมื่อเผชิญกับความตายจากพิษงู โดยเขาไม่แสดงความเศร้าโศกหรือทุรนทุราย เป็นการแสดงถึงการมีปัญญาและสงบในจิตใจ ซึ่งทำให้เขาไปบังเกิดในสุคติโลกสวรรค์ และเป็นท

ธรรมะเพื่อประช ผู้มีปัญญาย่อมไม่โศก ๓๒๕ หนึ่ง ท่าทีว่าเดินผ่านมาในที่แห่งนั้น แล้วถามพราหมณ์ว่า “ลูกชายของท่านตายจากไป ทําไมพวกท่านจึงไม่เศร้าโศก เสียใจกัน หรือว่าพวกท่านรังเกียจเขา” พราหมณ์ได้ฟังคำนั

เนื้อหาพูดถึงแนวคิดของการไม่เศร้าโศกเมื่อสูญเสียบุตร โดยพราหมณ์และนางพราหมณีอธิบายว่า ลูกของเขาไม่สามารถรับรู้ความเศร้าโศกได้ และชีวิตคือการเดินทางที่ไม่สามารถควบคุมได้ เมื่อบุคคลจากไป เขาจะไปตามเส้นท

ธรระพี ประช พิชิต ความโศก ด้วยสัจธรรม สวยงามมาก บิดามารดาตั้งชื่อให้ว่า สัมมิลลหาสินี แต่ด้วย ความที่เป็นผู้จุติลงมาจากพรหมโลก จึงทำให้ใจใสบริสุทธิ์มาก เมื่อคณะพราหมณ์ได้เดินทางมาถึงหมู่บ้านนั้น มหาชน

เรื่องราวเกี่ยวกับธิดาของพราหมณ์ที่มีใจบริสุทธิ์และการเลือกชีวิตอันสงบเพื่อแสวงหาความหลุดพ้นจากทุกข์ โดยไม่ต้องการครองเรือน ตามปณิธานของพระโพธิสัตว์ที่ต้องการบวช. หลังจากการแต่งงานและความเสียดายที่ไม่

ธรรมะเพื่อประชา ไม่ควรหวังในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ ៣៦៨ การได้อัตภาพเป็นมนุษย์นั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า เป็นการยาก แต่การที่จะดำรงภาวะของความเป็นมนุษย์ ให้ บริสุทธิ์บริบูรณ์ได้นั้นยากยิ่งกว่า เพราะจ

การดำรงชีวิตในฐานะมนุษย์เป็นสิ่งที่ยากยิ่งกว่าการเกิดเป็นมนุษย์ นอกจากจะต้องตั้งมั่นในความดีแล้ว ยังต้องสะสมบุญกุศลเพื่อเตรียมพร้อมในการเดินทางในสังสารวัฏ ทั้งนี้จิตใจที่หยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่

Boประช ศาสดาเอกของโลก (๒) ๒๖ หากเป็นยุคสมัยที่มนุษย์มีอายุถอยลงไปต่ำกว่า 900 ปี ก็ไม่ใช่เวลามาอุบัติเช่นกัน เพราะหมู่สัตว์มีกิเลสหนาปัญญา หยาบเกินไป คำสอนที่พระองค์ทรงแสดงจะเป็นเหมือนไม้ที่ขีด ลงไปในน

เนื้อหาแบ่งปันการตรวจสอบกาลสมัยเหมาะสมในการอุบัติของพระพุทธเจ้า โดยมีกฎเกณฑ์เกี่ยวกับอายุของมนุษย์และการที่พระองค์จะบังเกิดในชมพูทวีปซึ่งมีพระพุทธเจ้ามากมาย นอกจากนี้ยังกล่าวถึงความสำคัญของตระกูลที่พร

Boประช ศาสดาเอกของโลก (๕) ๕๒ พระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า เพราะบรรลุอาสวักขยญาณ ทรง พิจารณาปฏิจจสมุปบาท ที่ได้ทรงกำาหนดรู้แล้วทั้งอนุโลมและ ปฏิโลม กลับไปกลับมา เห็นความสุขุมลุ่มลึกของความรู้อัน บริสุทธิ์

บทความนี้กล่าวถึงการตรัสรู้ของพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยเฉพาะการบรรลุอาสวักขยญาณซึ่งทำให้พระองค์ได้เข้าใจปฏิจจสมุปบาทโดยละเอียด การลงลึกในแก่นสารของความรู้และการหยุดนิ่งในศูนย์กลางกาย เป็นการนำให้เ

ธรระพี ประช ชัยชนะครั้งที่ 5 (ตอนที่ ๓ ชนะ สั จ จ ก นิ ครนถ์) ๑๔๑ พื้นฐานชีวิตของมนุษย์ทุกคน ล้วนมีความทุกข์กันทั้งนั้น ตั้งแต่เกิดจนกระทั่งถึงบัดนี้ เราต้องพบกับความทุกข์ และส่วน ใหญ่ยังไม่เคยพบความส

บทความนี้อธิบายว่าทุกคนล้วนต้องเผชิญกับความทุกข์ตั้งแต่เกิด จนกระทั่งถึงบัดนี้ โดยส่วนใหญ่ยังไม่เคยเห็นความสุขที่แท้จริง อาจเข้าใจผิดว่าเป็นความสุขเมื่อความทุกข์ลดลงเท่านั้น ความสุขที่แท้จริงอยู่ภายใน

ธรรมะเพื่อประช มหาโควินทสูตร (ตอนที่ ๔ โชติบาลกุมาร) ២៩៩ มาให้ได้ศึกษากัน ตั้งแต่ท้าวสนังกุมารพรหมมาสู่เทวสมาคม เกิดมหาปีติที่ได้ฟังพระคุณของพระผู้มีพระภาคเจ้า จึงแสดง ฤทธิ์ลอยอยู่ท่ามกลางเหล่าเทพชั้น

บทนี้นำเสนอเรื่องราวการสร้างบารมีของพระบรมศาสดาขณะยังเป็นพระโพธิสัตว์ ผ่านการเล่าเรื่องของสนังกุมารพรหมที่เผยถึงความยิ่งใหญ่ของพระบรมศาสดา โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเกิดของโชติบาลกุมารในสมัยที่พระราชามีความ

ธรรมะเพื่อประชา มหาโควินทสูตร (ตอนที่ ๔ โชติบาล กุมาร) ๓๐๐ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น โควินทพราหมณ์กราบทูลว่า “พระองค์อย่า ทรงกลัวเลย ลูกชายข้าพระพุทธเจ้าเกิดแล้ว ด้วยอานุภาพของเขา อาวุธทั้งหลายจึงลุกโพลงทั

ในมหาโควินทสูตร ตอนที่ ๔ เหตุการณ์เริ่มจากโควินทพราหมณ์ที่กราบทูลพระราชาเกี่ยวกับการเกิดของลูกชาย ด้วยพลังของเขาทำให้เกิดความกลัวในพระราชา แม้จะสงสัยว่าลูกชายนี้จะเป็นศัตรูกับตน แต่โควินทได้ยืนยันว่าล

ธรรมะเพื่อประช มหาโควินทสูตร (ตอนที่ ๔ โชติบาลกุมาร) ๓๐๑ เสด็จพ่อ โชติบาลลูกชายของโควินทพราหมณ์ยังอยู่และฉลาด กว่าบิดา บิดาของเขาได้พร่ำสอนความรู้ทุกอย่างให้แล้ว” พระเจ้าที่สัมบดีจึงตรัสสั่งราชบุรุษว่

บทเรียนจากมหาโควินทสูตรแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการศึกษาและการสืบทอดธรรมะ โดยเฉพาะผ่านตัวละครอย่างโชติบาลกุมารที่ได้รับการสั่งสอนจากบิดาและทำหน้าที่เป็นผู้สอนที่ส่งเสริมความเจริญให้กับคนทั่วไป หลังจา

ธรรมะเพื่อประช มหาโควินทสูตร (ตอนที่ ๔ โชติบาล กุมาร) ဓာဝက อยู่หรือ" พระเจ้าเรณูตรัสว่า “หม่อมฉันยังจําได้ ใครเล่าหนอจะ สามารถแบ่งมหาปฐพีนี้ ที่ยาวไปทางเหนือและใต้ เป็นเสมือน ทางเกวียนให้เป็น ๓ ส่วนเท

ในตอนนี้ของมหาโควินทสูตร พระเจ้าเรณูได้เรียกมหาโควินทพราหมณ์มาช่วยแบ่งแผ่นดินซึ่งยาวไปทางเหนือและใต้เป็น ๓ ส่วนเท่าๆ กัน การกระทำนี้ทำให้เกิดความสงบสุขในแว่นแคว้นโดยมีเมืองสำคัญต่างๆ ปกครองโดยพระราชาท